25 Şubat 2011 Cuma

KIRMIZI

Kızım kıskansada kırımızı çiçeklerimi, yolmaya kalksada yapraklarını:(
teşekkürler.

22 Şubat 2011 Salı

Daha Kötüsü.

Pazartesi sabahı tam işe gitmek üzereyken,
kusan bir çocuktan daha kötüsü nedir?
Kusan ikinci çocuk, telaşla hangisine koşacağınızı şaşırırsınız.
Daha da kötüsü minik oğlunuzun, ne olur bugün işe gitme anne derken,
yanlarında kalamayışınız.

18 Şubat 2011 Cuma

Biraz karışık oldu ama

Eve gidip, bıdıklarımla vakit geçirmek için sabırsızlanıyorum.
Cuma günleri daha çok özlüyorum onları nedense, akşam olsun bir an önce
diye gözüm hep saatte.

Gözümü her kapadığımda kızımın her sabah camdan bana el sallayışı geliyor gözümün önüne.

Uykucu oğlumun ise, yorganın altından gözüken minik ayakları:)

Bıdıklarım, artık büyüdünüz sekiz yaşınızdasınız.

Siz 50 günlüktünüz ben işime geri döndüğümde, 51.gününüzde sizi ilk bıraktığımda nasıl burkulduysa içim, her sabah aynı burkuluyor.

Ama çok şanslısınız sizi en az benim kadar çok seven anane ve dedeniz var.

Bu sabah hafta sonu için isteklerini sıralıyordu kızım;

Sinema, bowling, kocaman bir balon.
Kocaman balon derken, gözlerini o kocaman açışın canım kızım benim.

Oğluşum bilgisayar cezasından dolayı biraz kırgınsın bana, senin iyiliğin için herşey. Küçük oğluşum benim.

Birde iki canım daha var benim, canım kız kardeşlerim. Sizinde kulaklarınızı çınlatırım burdan zaman zaman. Bıdıklarımın teyzeden çok çok 2. anneleri.

G. cim, (Eşim olur kendileri) seni unuturmuyum hiç, senin için de iki satır yazarım belki bazen:)

Hafta sonum güzel olsun, dedemin sağlığı ile ilgili güzel haberler alayım.

16 Şubat 2011 Çarşamba

İLK YAZI.

İlk yazımı yazıyorum. Biraz ben, çokça çocuklarım. İlerde çocuklarıma hediyem olsun diye, fotoğraf albümüne bakarmış gibi, sayfa sayfa çevirdikçe geçmişi hatırlayalım diye.